بایدها و نبایدهای دویدن با پای برهنه

فوریه 4th, 2018 به‌دست admin پاسخ »

امروزه دویدن با پای برهنه محبوبیت‌هایی در بین اهالی ورزش کسب کرده است. طرفداران این شیوه دویدن معتقدند که دویدن  با کفش باعث می‌شود که عضلات پا، ضعیف و دچار آسیب‌دیدگی شوند. اما آیا این استدلال درست است و یا فواید دویدن با پای برهنه، تنها یک شایعه بی‌اساس است؟

running_barefoot

فواید احتمالی دویدن با پای برهنه

گرچه دویدن با پای برهنه، دردهای پا رو از بین نمی‌برد اما به تقویت عضلات پا، رباط‌ها و تاندون‌های پا کمک می‌کند. همچنین، عضلات آشیل و ساق پا رو بلندتر می‌نماید. این عضلات در صورت پوشیدن کفش، به مرور زمان کوتاه می‌شوند زیرا کفش در ناحیه پاشنه، پا رو کمی بالاتر قرار می‌دهد. وقتی که با پای برهنه می‌دویم، بر روی قسمت جلویی پا فرود می‌آییم. به این ترتیب، ضربه شوک فرود آمدن بر روی زمین، نسبت به زمانی که با پاشنه پا فرود می‌آییم، بهتر جذب می‌شود.

دویدن با پای برهنه به بهبود تعادل و هوشیاری بدن هم کمک می‌کند. همچنین، عضلات کوچک‌تر پا، ساق پا و کپل‌ها رو هم تحریک می‌کند تا در تعادل، هماهنگی و همکاری بیشتری با یکدیگر باشند.

مضرات دویدن با پای برهنه

شکی نیست که کفش از پا محافظت می‌کند. وقتی که با پای برهنه می‌دویم، احتمال اینکه پای ما به شیشه، سنگ و سایر موانعی که در جاده یا مسیر دویدن قرار دارند، صدمه دیده و زخمی شود، بیشتر است. به علاوه، کفش در ناحیه ساق و قوزک پا، ثبات ایجاد می‌کند و لذا در صورتی که به شکل نادرست بر روی زمین فرود بیاییم یا تعادل خود رو کمی از دست بدهیم، از ما در برابر جراحت محافظت می کند. این موضوع، به خصوص وقتی که در مسیرهای غیریکنواخت می‌دویم، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

از اولین مشکلاتی که فرد در اثر دویدن با پای برهنه با آن مواجه می‌شود، تاول است که یک مشکل موقتی می‌باشد اما دردناک است. دویدن با پای برهنه با با کفش‌های مینیمال، کاری نیست که بتوان یک‌ شبه انجام داد. اگر بخواهیم به یکباره کفش رو رها کرده و فقط با پای بدون کفش بدویم، احتمال صدمه زدن به پا زیاد می‌شود زیرا این نوع دویدن، عضلات پا رو بیشتر درگیر کرده و به کار بیشتری وادار می‌کند.

برای شروع دویدن با پای برهنه، چه باید کرد؟

اگر می‌خواهید به جای کفش، با پای برهنه یا کفش مینیال بدوید، نباید انتظار داشته باشید که از همان ابتدا مسیرهای طولانی که قبلاً با کفش می‌دویده‌اید رو با روش جدید، بدوید. یک الی دو ماه زمان می‌برد تا عضلات پای شما با این سبک دویدن، سازگاری پیدا کند. برای کاهش احتمال صدمه به پاها در دویدن با پای برهنه، می‌توانید از برنامه تمرینی زیر، کمک بگیرید:

  • به مدت 1 تا 4 هفته:  به مدت 20 تا 30 دقیقه در روز و بدون کفش راه بروید. در منزل هم که اکثر افراد، بدون کفش راه می‌روند که می‌تواند فرد رو برای پیاده‌روی در محیط بیرون و بدون کفش هم آماده کند.
  • به مدت 5 تا 6 هفته:  از این زمان می‌توانید دویدن بدون کفش رو بر روی سطوح نرم و مسافت‌های کوتاه شروع کنید (بیش از 1/5 کیلومتر با پای برهنه ندوید). این کار رو دو تا سه بار در هفته انجام بدهید. به آهستگی بدوید و سخت نگیرید.
  • به مدت 7 تا 8 هفته:  به تدریج مسافت رو افزایش بدهید اما هفته‌ای، بیش از 10 درصد بر مسافت خود اضافه نکنید.
  • بیشتر از 8 هفته:  اگر دردی  در پاها ندارید و دویدن بر روی سطوح نرم برای‌تان راحت است، می‌توانید دویدن بر روی سطوح سخت‌تر رو شروع کنید. به احساسی که در پاها دارید توجه کنید و مراقب باشید که هیچ‌چیز، به پاهای شما آسیب نزند.

هنوز هم نمی‌توان با اطمینان گفت که آیا دویدن بدون کفش بهتر است یا دویدن با کفش. تحقیقات بیشتری باید در این زمینه انجام شود. به یاد داشته باشید که عکس‌‌العمل هر فرد با فرد دیگر تفاوت دارد. بنابراین، دویدن با پای برهنه ممکن است که برای یک فرد مفید باشد اما برای فرد دیگر، لزوماً مفید نباشد. پس بهتر است که این روش دویدن رو با رعایت نکات ایمنی، تمرین کنید، به خصوص اگر قبلاً دچار مشکلات و آسیب شده‌اید. اگر هم با دویدن با کفش، راحت هستید و برای‌تان کارایی دارد، لزومی ندارد که حتماً شروع به دویدن با پای برهنه کنید.

کپی برداری از این مطلب و کلیه مطالب یکا، تنها با ذکر منبع، امکانپذیر می باشد و هر گونه تخلف در این زمینه، مورد پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.

برگرفته از:  www.sparkpeople.com

گردآورنده:  شهرزاد رضاصادقی

تبلیغات

پاسخ دهید


شش × = 6